Jak wyposażyć salę do integracji sensorycznej?
Dzieci, u których stwierdzono zaburzenia odbierania bodźców zmysłowych, potrzebują odpowiedniej stymulacji i terapii, by móc lepiej funkcjonować w społeczeństwie. W ich wsparciu stosuje się szereg specjalistycznych urządzeń terapeutycznych, które właściwie ulokowane w pomieszczeniu, tworzą kompletną Salę do terapii Integracji Sensorycznej (SI). Tylko właściwie dobrany i rozmieszczony zestaw przyrządów zagwarantuje skuteczność przeprowadzonej terapii. Jak zatem wyposażyć Salę do terapii SI? Odpowiadamy.
Specjalistyczny sprzęt do terapii integracji sensorycznej
Sala SI to specyficzne pomieszczenie, które powinno spełniać szereg ściśle określonych wymagań. W trakcie urządzania należy przywiązać wagę do każdego szczegółu. Oprócz odpowiedniej wielkości, właściwego oświetlenia, dostosowanego dla dzieci koloru ścian czy też ogólnego wystroju, istotny jest tu specjalistyczny sprzęt i urządzenia. Wykorzystywany jest on do modyfikowania, wspomagania lub przywracania funkcji w zaburzeniach odbierania bodźców zmysłowych.
Przyrządy, których nie może zabraknąć w Sali do terapii Integracji Sensorycznej, to pomoce służące do stymulacji trzech bazowych systemów zmysłowych - dotyku, równowagi oraz propriocepcji, czyli czucia głębokiego. Sprzętem uzupełniającym Salę SI powinny być te urządzenia, które wykorzystywane będą tu w terapii pozostałych zmysłów - wzroku, słuchu i węchu.
Podstawowe pomoce terapeutyczne, w jakie wyposażone są Sale SI to m.in.:
- deskorolka terapeutyczna,
- huśtawka terapeutyczna,
- beczka terapeutyczna,
- piłki sensoryczne,
- kołyski, deski rotacyjne, zjeżdżalnie,
- sprzęt podwieszany,
- pomoce obciążeniowe.
To, co ważne, czyli podział na strefy
Odpowiednio przygotowana Sala do terapii SI powinna składać się z trzech oddzielnych, niezależnych od siebie stref. Każda z nich odpowiada bowiem na inne potrzeby, a zajęcia w nich prowadzone odbywają się z wykorzystaniem innych narzędzi terapeutycznych. Wielkość poszczególnych stref dopasowana powinna być do specyfiki danego gabinetu.
- Strefa pierwsza - powinna być płaską, gładką i nieśliską częścią gabinetu, w tej strefie korzysta się z deskorolki i układa tory przeszkód, jest to również miejsce do biegania i wykonywania slalomów,
- Strefa druga - to obszar pokryty podłogą dywanową lub wykładziną w stonowanej kolorystyce; służy do pracy, m.in. na kołyskach, deskach równoważnych i trampolinie,
- Strefa trzecia - powinna składać się głównie z materacy, które skutecznie zabezpieczą przed urazami; w tej części gabinetu odbywa się większość aktywności fizycznych, znajduje się tutaj również podwieszany sprzęt.